نيمه شبي باراني،بوسه اي پنهاني                                        بهترين پيمانت،گفته اي ميماني

         هر چه دارم حتي،تار و پودم از توست               عشق را مي بافي،من وجودم از توست

                            وقتي سو سو ميزدم من،تو شدي فانوس دريا

                                                     اين يه اعتراف ساده س،مثل تو نيست توي دنيا

           تو چكيدي مثل شبنم،بر كوير خشك قلبم

                                                                                     آروم آروم پا گرفتي،تا شدي بارون نم نم

               نيمه شبي باراني،عشق جاوداني

                                            من به دنبال تو،بي نام و بي نشاني

   ساده گم شدم من،تو شدي يه آغوش

                                                                                   حيف ساده رفتي،من شدم فراموش

                   حالا خاطره تمومه،شب ساحل پيشه رومه

                                                           طعم بوسه اي كه دادي،نم دستات آرزومه

                                       نگو كار سرنوشته،ساعت شني گذشته

                                                                        اين يه اعتراف تلخه،هر كي رفته بر نگشته

         نيمه شبي باراني،نامه ي پاياني

                                                                     بهترين پيغامت،عاشقم ميماني

                             گرچه تا هميشه،با نگاهم سردي

                                                 باورم نميشه،قرار بر نگردي

خاطرم هست شبي را كه با تو درد دل مي كردم.

وقتي قلبم مالامال درد بي كسي بود ، اشك را به من هديه كردي.

وقتي سرم از هواي بي كسي پر شده بود ، مهر را به من هديه كردي.

وقتي پاهايم از تنها رفتن سست شده بود ، قد قامت الصلاة را به من هديه كردي.

همه چيز به من عطا كردي ، ولي نگفتي اگر شانه هايم از خستگي در هجوم تنهايي يخ زده بود...

و در همين هنگام درست وقتي كه با چشم هاي مواجم در قد قامت الصطاة به آسمان خيره شدم.

با چشم هاي زيبايت نگاهم كردي و گفتي خودت را در آغوشم رها كن.

بعد از آن هر بارشانه هايم احساس خوشي نداشت ، چشمهايم را بستم و بي پروا خودم را در آغوشت رها كردم.

اي آرام جانم ! گرماي وجودت در تمامي لحظات زندگي جريان دارد . من خودم را در آغوشت رها مي كنم و مي دانم آغوشت هميشه به من مشتاق است كه تو خود گفته اي :

گفت : مي خوام اسمم رو عوض كنم . گفتم : وا ... مگه راضيه چشه ؟؟ گفت : چيزيش نيست ولي راضيه يعني كسي كه هميشه راضيه !! من كه هيچ وقت راضي نيستم . از روزي كه تو قنداق بودم تا روزي كه ميرم تو گور ، از همه عالم و آدم شاكي ام . همين تو ، كه اسمت عاطفه س ، حالا مثلا خيلي مهربوني ؟؟!! كاش اسم آدم رو موقعي انتخاب مي كردند كه لااقل معلوم مي شد اين اسم بهش مي خوره يا نه !!

نمي دونم شايد حق با اونه !!

منظورت از اونه ، اونه ديگه ؟؟ نه ؟؟ يا نه ... اون يكي اون س ، نه اون اونه ؟؟!! به هر حال من يه اينه اي مي شناسم كه همين اينه گفت به اون اونه بگي : اسم آدما ، فقط واسه تفكيك صورييه ، نه شناخت ماهيتي (ايول ، جاي ملاصدرا خالي ، حرفامونم شد فلسفي)!! اين طوري باشه كه فردا

همه خودكارهايي كه خودشون كار نمي كنن !!
خودروهايي كه خودشون نمي رن !!
كفگيرهايي كه هيچ كفي رو تو قابلمه نمي بينن يا به كف هيچ ديگي گير نمي كنن ...

خلاصه هزار چيز ( حتي خود همين چيز !!) ديگه هم اعتراض مي كنن ، همه ش هم مي شه يه بهونه ديگه واسه اونايي كه ميگن وااااي هيشششكي منو دوس ندااااااااره !! تاااازه ... بابا ماماناشون هم مقصر مي شن صاحب يه تقصير ديگه تو زندگيشون كه چرا شيش ساعت نشستن يه عالم اسم رو بررسي كردن كه يه اسم باحال بذارن رو بچه هاشون !! لابد اونم ( كه مي گي حق با اونه ) باز مي خواد بگه « نخيرم !! بايد صدامون مي كردن : آهاي هيچ اسمي ندار تا روزي كه خودت ببيني چه اسمي بهت مي خوره !! پاشو اين نمكدونه رو بده به بابات » !!!!

                                      تو مي لرزاني دستان مرا
                                                                                             يا كه سرماي اتاق است؟؟
                            آينه گفت:
                                                        من كه تصوير توام،خوب ميدانم!!اين سرما از قلب تو است
          پسرك گفت:
                                                                  من كه آتش بودم،پس چرا اكنون،چون شعله اي خاموش
                                در كنج اين خرابه افتاده ام؟؟
                            آينه گفت:
                                            عاشق نبوده اي شايد
                                                                                      زندگي عشق مي خواهد و آوازها
            پسرك گفت:
                                من كه عاشق بودم،پس چرا اكنون، چون غريبه اي غمگين
                                             دور از باغ آرزوهام
                                                                                    در كنج اين خرابه افتاده ام؟؟
                             آينه گفت:
                                            آتش نبوده اي شايد
                                                                               عشق شعله مي خواهد و پروازها
          پسرك خنديد
                         پسرك آه كشيد
                                            پسرك گفت
                                                           پسرك چيزي نگفت
           پسرك،
                                         در عمق آينه ي چشمانش،ياد آورد
                                  خاطره اي دور را
                                                     خاطره، نه
                                                                دوستي عزيز را
                                                                                  دوست، نه
                                 بي وفايي غريب را
                                                     پسرك خنديد
                                                                    پسرك آه كشيد
                                                                                       پسرك گفت

                                                      او لرزانده وجود مرا

                                                   يا كه سرماي اتاق است؟؟

عاشق تر از اين بودم اگر لحظه پرواز

        گر دست نجيب تو كليد قفسم بود

     عاشق تر از اين بودم اگر عطر نفس هات

           در لحظه بي همنفسي همنفسم بودي

                 عاشق تر از اين بودم اگر فاصله ها را

                             اين آيينه شبزده تكرار نمي كرد

                        عاشق تر از اين بودم اگر هق هق ما را

                             اين سايه سرما زده بي خواب نمي كرد

                                     با تو بهترين بودم همسايه خورشيدي

                                               تو نقش تبسم را از آيينه دزديدي

                                        عاشق تر از اين بودم اگر در شب وحشت

                                                           مثل تپش زنجيره ناياب نبودي

                                                      عاشق تر از اين بودم اگر وقت عبورت

                                                           آن سوي سكوت پنجره خواب نبودي

                                                               عاشق تر از اين بودم اگر ثانيه ها را

                                                                       اندوه فراموشي من تار نمي كرد

                                                                    عاشق تر از اين بودم اگر اين دل ساده

                                                                                اسرار مرا پيش تو اقرار نمي كرد

                                                                              با تو بهترين بودم همسايه خورشيدي

                                                                                         تو نقش تبسم را از آيينه دزديدي

خيلي از ما دلمون مي خواد كه گاهي به عقب برگرديم تا از نوع شروع كنيم:كاش ميشد برم عقب تا كارهايي رو كه خراب كردم ، دوباره اصلاح كنم . حرفي زدم كه باعث ناراحتي كسي شده ، كاش مي رفتم عقب تا اون حرف رو نزنم. اگه به خاطر بي احتياطي تصادف كردم ، كاش مي تونستم برم عقب تا با احتياط كامل رانندگي كنم و از بروز تصادف جلوگيري كنم . اگه ازدواجي صورت گرفته كه سرانجامش به طلاق كشيده شده ، كاش ميشد برم عقب تا اين ازدواج صورت نگيره . اگه عزيزي رو از دست دادم و براش كاري رو كه مي تونستم انجام بدم و انجام ندادم ، كاش مي شد برم عقب تا قبل از فوتش اون كار رو انجام بدم.

اگه... .

خلاصه هر كاري انجام داديم كه از انجامش پشيمونيم ، كاش مي تونستيم به عقب بريم تا از اون كار جلوگيري كنيم.

  مگر تو...از من چه دیدی

     جز...خوبی های مکرر

سلام.

هر چه به این ور و اون ور سرک کشیدم و دنبالش گشتم خبری ازش نبود.از هر کسی که فکر کنین سراغش را گرفتم،از پیر و جوان،زن ومرد،دختر و پسر اما نبود که نبود!!!!